Hier een vervolg van werk druk 1.
Want druk, dat heb ik het er maar mee.
Werkloos zijn is een fulltime baan. Doe dit en doe dat en moet zus en moet zo. En is het niet druk van buiten, zit de druk wel vanbinnen. In mijn hoofd. En die is misschien nog het allergrootst. Evenals mijn vrouwelijke trots. En goh wat is ze enorm. En oei wat zit ze in de weg. 
In een soort van idioterie schiet mijn geest alle kanten op: Horeca; afgevinkt (en nooooit meer!), administratieve sector; waarom niet (zucht 2 sollicitaties), onderwijssassistent (loopt nog), grafische sector (wilde ik geen loopbaan switch??): Twee sollicitaties. Resultaat tot nu: Twee afwijzingen op de administratieve functies. En ik moet ze dankbaar zijn. Dankbaar dat ze mij behoeden voor een eersteklas miskleun waarin ik geestelijk sterf.
Nee, ik wil met mijn werkmapje onder mijn arm, in mijn kokerrok, strakke blousje, op mijn hooggehakte rode lakschoenen (als ik er op lopen kon 😉) door de kantoorgangen rennen, het hele spul op tafel gooien bij de voortgangsbespreking en roepen: ‘ik heb zo’n geweldig idee! Dit gaat ‘m worden!’ en vervolgens taken delegeren bij net zulke enthousiaste, bekwame creatieve fanatiekelingen als ik.
Maar ik ben nog niet klaar.
Ik ga zoveel geld verdienen dat ik eindelijk mijn rode Mazda MX5 cabrio kan kopen.
Pik er vriendinnen mee op (er kan er één tegelijk in maar ik ben 1 op 1 op m’n best 🙂) en we gaan feestjes bouwen, radio aan, geekbril, claxoneren naar lelijke mannen en gieren als pubermeisjes.
We boeken hotelletjes, eten in de chiqueste 5 sterren restaurants, gaan naar luxueuze privé sauna’s, rijden naar de kust, en daarna steeds meer zuidwaarts, en zien waar de bak ons naartoe rijdt.
Maar zover is het nog niet. Mijn vrouwelijke trots heeft een stapje opzij gemaakt. Ik heb WW aangevraagd. ‘Succes, mevrouw’ hoor ik de telefoniste nog zeggen. Ik vraag me nog steeds af, waarmee ze me succes wenste… Met mijn nieuwe topbaan, in mijn nieuwe topfunctie met mijn nieuwe topsalaris in mijn nieuwe top(less) auto..
Maar tot die tijd is het minder.
Tot ik die topbaan heb.
Ik zie een vacature: ‘Copywriter gevraagd, tot jouw hoofdtaken behoren o.a. het redigeren van teksten.’ Een starters functie. Prima, doen! Roep ik tegen mezelf.
In de tussentijd heb ik de grootste dromen. Het kan en het mag! Mijn journalistieke ambities vieren hoogtij. Ik besluit een nieuwe definitie te geven aan WW: Wensen & Wonderen.
Wonderen komen in de meeste gevallen niet uit de hemel vallen. Een wonder creëer jijzelf. Het ontspruit uit je gedachten, je wensen en je daden.
Laat ik maar beginnen met leren lopen op rode hakken schoenen.