Ik rij
Rij ver
Verder
Verdwaal
Vergeet

Onder mij ronkt zachtjes de tweetakt brommer. De weg glijdt langzaam onder mij vandaan. Langs mij de intensgele brem, de akkers en de velden. Ontmoetingen met vogels, dieren die ik groet, een zwaai naar monnik met rollator die zijn paadje veegt. De zon is zacht, de wind stil, de lappen grond voor mij nodigen mij uit:

Rij!
Rij ver
Verder
Verdwaal
Vergeet

Ik vergeet. Alles.
Een zegening die als zachte koele zomerregen voelt.
Hier is geen strijd. 
Geen haat geen nijd.
Geen ego geen hoogmoedigheid, 

Geen verdriet, geen dwangbeleid
Hier geldt de wet van vrijheid
Niet van beperking, angst en vrij van tijd
Op dit moment, in mijn wereld
Van vergetelheid